Jan, 29 oktober 1944 – 4 oktober 2021
Ali, 28 augustus 1946 – 10 april 2022
Te vroeg en te plotseling hebben jullie ons moeten verlaten.
We missen jullie!
Hierbij zou ik je willen vragen om een herinnering of anekdote over Jan/Ali te schrijven.
Waar ken je hun van? Wat heeft hij/zij voor je betekend? Wat vertelde hij/zij je over zijn/haar kinderen en kleinkinderen. Is er een herinnering of gebeurtenis die je is bijgebleven? Wat hebben jullie samen meegemaakt?
Wil je het liever persoonlijk vertellen of heb je nog leuke foto’s, mail dan naar hgbbrinkman@gmail.com
Mijn grote 10 jaar oudere broer die mij kwam zoeken toen ik door het dak van de schuur was gezakt en mij weer naar huis moest brengen. Die mij altijd wat geld gaf voor mijn goede rapport omdat hij toen al geld had. Die mij later altijd mijn zusje noemde als hij kwam of belde.
Dat is nu voorbij.
Ik mis je.
Ik ken Jan via het koor Jubilate Deo. Een van zijn favorieten was
psalm 42 van Mendelsohn
https://youtu.be/-ZLGg-P6kr4
Ik hoop dat de link werkt.
Heel veel sterkte Henrike,
Als koor missen wij hem nog elke donderdag. Hij bracht buiten zijn mooie stem ook veel gezelligheid mee.
Jan stuurde elke week tijdens de corona een muziekstuk naar de leden om de moed er in te houden.
Jan genoot van het zingen en had leuke humor.
Hij genoot van de kinderen en kleinkinderen zoals hij vertelde.
Hij ging graag op vakantie met je moeder. Wij zijn een keer naar een hotel geweest aan de Rijn in Duitsland en hebben een boottocht op de Rijn gedaan. Later vroeg hij of wij die camping aan de Rijn hadden gezien want daar waren zij geweest.
Hij was een.lieve zorgzame man zoals ik hem ken en mis hem zeker als wij zingen.
Heel veel sterkte de komende tijd
Jan Brinkman leerde ik kennen via mijn ouders Tiny (en Goos ✝️) Kleinlugtenbelt . Samen met de familie Menderink gingen wij op vakantie naar Oostenrijk, Italië en Frankrijk. Maar ook op verjaardag zagen we elkaar. Een mooie vriendschap tussen 3 gezinnen 🫶
Jan was mijn grote vriend vanaf onze geboorte aan de Tonnendijk. Samen karretjes maken van oude kinderwagens. Stiekem op de tractor van opa Mulder en dan bijna de sloot in. Samen in dienst dezelfde kazerne hetzelfde onderdeel.
Toen werden we zwagers. Te veel samen beleefd om hier te noemen. We missen je.
Hallo Johan, je kent mij niet, maar ik ben een achter achternicht van Henrike, en ben met haar in kontakt gekomen via my heritage, en hebben een aantal mails gewisseld, wat ik vreselijk leuk vind. Ik ben dus dezelfde leeftijd ongeveer als Henrike haar vader en dus ook van jouw. Ik las dat jullie stiekem op de traktor van opa Mulder reden, deze Opa was de broer van mijn Opa Roelof Mulder-, Ik sprak m,n verbazing al uit dat ik deze Jan Mulder nooit in levende lijve heb ontmoet, al zijn zusters wel en dat waren er 5 de meeste hiervan heb ik redelijk gekend, maar hem dus niet hij zat nogal uit de buurt van z,n broer en zusters helemaal in vroomshoop. Ik twijfelde of ik je zou mailen maar heb het toch maar gedaan. Helaas heb ik de verdere familie niet gekend, dus ook Henrike haar vader en moeder niet. Ik leef met hen mee het is nogal wat in zo,n korte tijd beide ouders verliezen. Ik laat het eerst hierbij, groet Jenny Mulder
Jan was mijn “erg grote broer” zowel letterlijk als figuurlijk want hij was al 20 jaar toen ik werd geboren. Hij werkte toen al in Brussel maar als hij thuis was kwam de accordeon tevoorschijn op welke muziek ik graag mocht dansen. Ook mocht ik bruidsmeisje zijn bij zijn huwelijk, ik was toen 8 en hij 28. Nu het alweer een jaar geleden is wil ik al zijn directe naasten heel veel sterkte wensen want het zal nog steeds erg moeilijk zijn om in zo’n korte tijd je beide ouders te verliezen. Het gemis zal altijd blijven.
Jan was mijn enige broer die meestal bij mijn opa en oma mulder was. Hij ging toen naar de MULO ik nog lagere school.
Wij scheelden 6 jaar. Hij was de vriend van mijn man. 1 van de mooie herrinneringen is voor mij dat we met onze oudste zus en zwager, Alie ,Jan Johan en ik met vakantie naar Duitsland zijn geweest. 1 stel getrouwd. Jan Alie Johan en ik nog verkering.
Onvergetelijk veel plezier, veel gezien. Hij had altijd een levendige fantasie, waarvan we weleens dachten k’weet niet joh of dat nu wel waar was. Hij kon heel enthousiast vertellen. Alie was tegelijk met mij jarig en dat was altijd puzzelen wie wanneer de verjaardag hield. Wij hadden ons uitgestelde feestje voor ons 50jarig huwelijk en 14 dagen later was je er niet meer en dan zo kort erna Alie ook niet meer. Niet te bevatten. Wij wensen jullie sterkte om dit grote verlies te accepteren en te verwerken.
‘Ome Jan’ herinner ik me als, wat ze noemen, een man uit één stuk. Betrouwbaar, geen poespas en een harde werker. Een mens van weinig woorden, maar die me op een verjaardag wel even vastpakte en zei: ‘dag nichtje van mij’. Ik vind het moeilijk te bevatten dat ik mijn vader en jullie vader nooit meer met een pilsje op een verjaardag zal zien zitten.
Formeel waren het mijn oom en tante maar voor mij waren ze Jan en Alie. Ik herinner me vooral de verjaardagen en de gezamenlijke sinterklaas vieringen, en natuurlijk de vakanties in Oostenrijk en Italië.
En dan waren er nog de vrijdag avonden waar we met de hele familie de door mijn moeder gemaakte snert gingen eten. Ik zie Jan nog zo zitten. De meeste waren na 2 borden soep klaar maar dat gold niet voor Jan die rustig 4 borden op kon.
De laatste tijd hadden we weer wat meer contact, gezellig eten bij Jan en Alie samen met William en Anne-Marie, praten over vroeger. Jammer dat dit nu niet meer kan.
Hij maakte de laatste jaren zelf ook heerlijke snert. De pan moest dan een nacht in de koude garage en werd de dag erna opgegeten. Het was 1 van zijn lievelingsgerechten.
Alle mooie herinneringen van vroeger, wat een hart verwarmende berichten hier van iedereen bedankt.
Pa ik mis je heel erg , bedankt voor alles.
Een praatje met Jan lag voor de hand als hij op zijn voorterrein (voor zijn huis dus, we waren bijna buren) bezig was in de tuin; hij was maar wat blij dat de dikke boom voor hun huis verwijderd werd; of als hij de caravan aan het inrichten was; de gesprekken gingen over “gewone dingen”.
Jan was met Ali deelnemer aan de fietstochten van NOACH; met mij reed hij meestal vooraan: windbrekers! Fietsen was een van zijn hobby’s.
Samen hebben we, met Ko Heuseveldt, het achterstraatje bij ds. Dick van Bart gelegd in zomer 1999; Ko was de ontwerper en legger, wij de handlangers.
Ook stonden we eens met z’n vieren, Jan en Ali, en Alie en ik, naast elkaar op de camping “Het Amsterdams Bos”. Zij omdat Henrike “uitgerekend” was en een grootouderschap nabij was. (met Ali speelde ik ’s avonds batminton.
Met Jan speelde ik op de woensdagochtend een jaar lang jeu-de-boule (uitgaande van de Cosbo) tot het uitbreken van de coronaperiode en daarna was het afgelopen. Jan vond het leuk, winnen vond hij niet belangrijk.
Jan tenniste ook, maar deed dat voornamelijk in Vroomshoop, waar hij ook lid was van het mannenkoor.
Jan en Ali hebben vlakbij ons gewoond, we gingen naar dezelfde kerk (NOACH) Ali en Alie waren goede vriendinnen van elkaar. Heel gedenkwaardig is, dat Jan op de verjaardagsdatum van Alie is overleden. (4 okt. ’21) en Ali een half jaar later. We hebben te vroeg afscheid van ze moeten nemen, we missen ze.
Jan en Ali troffen we voor het eerst op camping Vossenveld in Limburg. We kwamen er toen achter dat wij vlak bij elkaar woonden, zij aan de Havezathe en wij aan de Overcinge. Uit dit contact werd het een vriendencontact. Regelmatig kwamen we bij elkaar voor een gezellige avond, met wijn en Radler 2.0. Ook leerden ze ons Triominossen. We gingen zelfs met elkaar een hele maand op vakantie naar Limburg, camping Beringerzand. Op een bepaald moment zijn we uit eten geweest. Miriam, Ali en ik, bestelden een vooorgerecht met zalm. Jan lust geen zalm en bestelde wat anders. Kennelijk was de zalm niet meer goed, want wij met z’n drieen kregen op de terugweg al darmklachten. Jan had nergens last van. Het werd toen wel een beetje een hectische avond. Later kwam corona en zagen we elkaar een stuk minder. Af en toe bij hun rondje wandelen belden ze aan en hadden we op afstand hele gesprekken. Ook dat was bijzonder.
Iedere keer als we langs rijden over de Havezathe denken we, wat zou het toch fijn zijn geweest als ze er allebei nog waren. Het is een gemis, met name voor jullie als kinderen en kleinkinderen. Het went nooit.
Klopt het gemis blijft zekers, bedankt voor het delen van een mooie herinnering.
Het gemis van Ali en Jan blijft.
Juist de gewone gesprekjes bij de garage en via de schutting in de tuin. Bij de caravan.
De vakantieverhalen. En het uitwisselen van routes waar het leuk fietsen is.
Na het overlijden van Jan nog meer contact met Ali. Waren altijd fijne gesprekken.
De tijd gaat zo snel. Maar gemis van ( o) pa en (o) ma is voor jullie het grootst.